Ένα σήκωμα των ώμων

Ναι, ναι ήταν σίγουρη για την απόφασή της.
Έπρεπε να αλλάξει.Να γίνει κάτι κι αυτή.
Σηκώθηκε μεσημέρι. Σχεδόν απόγευμα.
Είχε ξενυχτήσει το προηγούμενο βράδυ.
Το είχε αποφασίσει.
Δεν ήθελε πια να είναι μόνη.
Κουράστηκε.
Σκεφτόταν πως αν δεν μπορεί να μοιραστεί τώρα τα χείλη της που είναι απαλά και το κορμί της που είναι νέο πότε θα το έκανε?
Το αποφάσισε...άνοιξε την πόρτα και κοντοστάθηκε.
Την κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια που για δευτερόλεπτα μαγεύτηκε από την ομορφιά τους.
-Πρέπει να καταλάβεις...
Άλλωστε τι Μοναξιά είσαι εσύ που δεν μπορείς να μείνεις λεπτό μόνη?
Εκείνη δεν μίλησε.
Ποτέ δεν μιλούσε. Απλώς ακολουθούσε.
Έτσι και τώρα.
Δεν έβγαλε άχνα.
Παρά μονάχα έκανε το βήμα και έφυγε.
Χάθηκε στους διαδρόμους.
Έμεινε απόλυτα ικανοποιημένη με την απόφασή της και με την έκβαση αυτής.
Τώρα πια δεν ήταν μόνη.
Ήταν ένα σήκωμα των ώμων.

Νίκη ήτ(τ)αν.

- Μα δεν είναι δίκαιο!
- Και ποιός σου είπε, μικρό ωραιοπαθές πλάσμα, πως η ζωή μας διέπεται από διακαιοσύνη, ροζ κορδελίτσες και ατέλειωτα "happy end" ;
Μάθε να χάνεις.
Και καλύτερα ξεκίνα να χάνεις από τον ίδιο σου τον εαυτό.
Παίξε ένα σκάκι με τον εαυτό σου.
Θα δεις πως είναι να χάνει ο ένας για να κερδίσει ο άλλος.

Το γενεαλογικό δέντρο

Περιστάσεις
Αυστηρές μητέρες που μπουκώνουν τα στόματα των παιδιών τους με λέξεις. Για να μεγαλώνουν.
Στιγμές
Βιαστές της σκέψης και του μυαλού.
Κανένας δεν προβλέπει τιμωρία για τέτοιου είδους εγκλήματα, αφού δεν υφίστανται καν.
Συνθήκες
Θήκες, σαν αποθηκευτικοί χώροι απόψεων. Αναλόγως με το "συν" περιπλανιέσαι στους εαυτούς σου και διαλέγεις ποιον θέλεις να παρουσιάσεις στο σόου της κοινωνικότητας.
Συγγενείς εξ αίματος με τις Αναιρέσεις.
Αρχικά, με τους άλλους.
Έπειτα, σφηνώνει το "αυτό" και εχθρός σου γίνεται ο εαυτός σου.

Αναιρέσεις
Όμορφες, πανταχού παρούσες, ειδικευμένες στην τέχνη της αποπλάνησης. Θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με τις Σειρήνες του Οδυσσέα. Πιθανότατα να τίθεται θέμα αιμομιξίας με τις Συνθήκες αλλά φροντίζουν πάντα να καλύπτουν τους εαυτούς τους με τους εαυτούς τους.
Τυχαίο
Το αγαπημένο παιδί της Μοίρας. Οιδιπόδεια και τέτοια. Εξωτερικά αφελές και αθώο, στην ουσία όμως πανούργο.Αναζητά πλάτες. Αυτός είναι ο προορισμός του. Άξιον απορίας πόσα μαχαίρια κρατά.
Μοίρα
Γυναίκα μοιραία που αν την πιστέψεις, μοιραία θα σε οδηγήσει στα μονοπάτια του αναπόφευκτου.
Σιωπή
Πτυχιούχος λογοθεραπεύτρια, ασχολείται ερασιτεχνικά και με τη μουσική, αιώνια υπερασπιστής της αλήθειας. Κατά τα άλλα, λάτρης της διπλωματίας.
Λόγος
Πολιτικός που και ο ίδιος έχει χάψει το παραμύθι που έχει πλάσει. Ενίοτε παράνομος εραστής της Σιωπής.
Αλήθεια - Ψέμα
Η σειρά ας θεωρηθεί τυχαία. Το Τυχαίο πάντα φυτρώνει εκεί που δεν το σπέρνουν. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι αυτό?
Παρά ένα γράμμα δεν είναι το Α και το Ω.
Παρά λίγο και τα δύο άκρα θα ενώνονταν.
Σιαμαία που ο χωρισμός τους θα σήμαινε αυτοστιγμεί και το θάνατό τους.
Φόβος
Το μαύρο πρόβατο της οικογενείας.
Ο εγκληματίας των εγκληματιών.
Ερμαφρόδιτος. Μπορεί να κυοφορήσει και να γεννήσει πολλά συναισθήματα.
Για του Λόγου το Αληθές πολύ δημιουργικός.
Θανάσιμος εχθρός της Αγάπης.
Αγάπη
Κατάγεται από το Αγαπώ.
Από το Α και το Ω.
Δεν ντρέπεται για την καταγωγή της όσο κι αν την έχουν ευτελίσει.
Αυτή γνωρίζει.
Είναι η τρίσβαθη ρίζα και το τελευταίο φύλλο που ακουμπά τον ουρανό.