Τόσον καιρό εκείνη η σπείρα,σαν να έβγαινε από τα έγκατα της γης και ήθελε να φτάσει ίσαμε την άκρη που δεν έχει ο ουρανός.
Κι εσύ έπρεπε να φτάσεις χαμηλά,
να πέσεις σαν σκυλί στα τέσσερα
για να την δεις και να την κλείσεις σε κάθε κύτταρό σου.
Έτσι έπρεπε να γίνει
κι ας ξέρεις πως δεν πρέπει να σκέφτεσαι έτσι,
έτσι πρέπει για να αντέξεις το βάρος της μοιραίας τύχης.
Επιλέγεις ή όχι, πρέπει να μάθεις να είσαι ευτυχισμένος.
Πρέπει να ζήσεις...στο επιτάσσει η ζωή.
Έτσι έπρεπε.
Μακά(β)ριο πλάσμα
κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση
αυτού που δεν είσαι και δεν θέλεις πια να είσαι,
αυτού που δεν είσαι και θέλεις να γίνεις,
αυτού που είσαι και θέλεις να κρατήσεις,
αυτού που δεν είσαι και ορκίστηκες να αηδιάζεις στην ιδέα να γίνεις.
Ζωή, χώμα, νερό και πνοές μου, βλέμματα σημάδι, έρωτες...
τι μουσικές παίζουν όλα στο στομάχι μου και
τι λαβύρινθους μπλέκουν στο μυαλό μου.
Θεική πνοή του άπιαστου κράτα με ζωντανή σ' αυτό το ατέρμoνο σχήμα
και υπόσχομαι να είμαι έτοιμη για πτώσεις και ανόδους
σε κάθε δευτερόλεπτο του ανύπαρκτου χρόνου.
41 comments:
Μακάριο πλάσμα, πλασματικό μακάρι
και με ένα κάρβουνο στο χέρι κυκλώνες ζωγραφίζω
και στους χαρίζω
Πόσα τετράδια, αλήθεια, πόσα χαρτιά μπογιατισμένα
μουντζουρωμένα
με την αιώνια σπείρα;
σε διάφορες παραλλαγές και διαφορετικούς ενδοχρωματισμούς
Υπάρχει χαμηλότερο επίπεδο
κι αν το αισθανθείς σαν ανθο-ρίγος στην αλλεργική σου μύτη ίσως ακοούσεις ένα βιολοντσέλο να σου αφιερώνει μια μεθυσμένη φούγγα... Θα είναι τότε που ξύπνησες γυμνή.
Είναι τώρα που ξυπνάς, κι ο εξω-πυρετός σαν βήχας φωλιάζει στα σπλάχνα σου.
Βήξε δυνατά... σε κάθε δευτερόλεπτο του ανύπαρκτου χρόνου.
Δυο λόγια "άλλων" μου ήρθαν στο μυαλό μετά το σπειροειδές σου κείμενο:
i/ "...τρισμακάριοι όσοι κρατούν και δε λυγούν, απάνω στους ώμους τους, το μέγα, εξαίσιο, αποτρόπαιο μυστικό:
Και το ένα τούτο δεν υπάρχει! "
(Νίκος Καζαντζάκης - απόσπασμα από την "Ασκητική")
ii/ "Το σκουλήκι της γνώσης ζήλεψε Sara,
-γόνιμη ομορφιά,ζιζάνιο-
φωλιάζει στη χλόη του στέρνου μου Sara
και περιμένει τα δώρα απ' το κυάνιο."
(Θανάσης Παπακωνσταντίνου - απόσπασμα από την "Sara" )
την ανεμοκαληνύχτα μου tanguera...
πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος, πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος, πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος, πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος, πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος,πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος,πρέπει να μάθω να είμαι ευτυχισμένος, πρ... είμαι ευτυχισμένος!
Ωραία τα λόγια μας και τα λόγια των άλλων...
Θέλω τη λύση εδώ και τώρα,
στο τώρα του ανύπαρκτου χρόνου
να βυθιστώ σε μια αλήθεια και να βρεθώ στο κέντρο της σπείρας.
Πόσα τετράδια στ' αλήθεια,
πόσα βράδια εσύ κι αυτό το σχήμα μοναχά κάτω από λιγοστό φως,
να προσμένεις μιαν αλήθεια για το οτιδήποτε...
Τι μετρά τελικά στη ζωή αναρωτιέσαι και οι κυκλοθυμίες δίνουν και παίρνουν...
Το "ένα" μετρά...
Η ίδια η ζωή μετρά όσο εσύ της προσδίδεις νόημα...
Όλα και τίποτα.
Η αγάπη, ο έρωτας, το μοίρασμα της χαράς, η ευτυχία μέσα από τα πιο απλά πράγματα,το ηθελημένο παραμύθιασμα, οι αυταπάτες, οι αποδράσεις...
Είμαστε τόσο πολύπλοκα απλοί, γαμώτο.
Καλησπέρα dim juanegro.
@ αν ακούς, είσαι στ' αλήθεια ευτυχισμένος?
επαναληψη μητηρ πασης μαθήσεως...
@αν ακούς, αναμφίβολα οι αρχαίοι ημών πρόγονοι υπήρξαν σοφοί...
Αν όντως είσαι ευτυχισμένος, τότε αποτελείς εξαίρεση και πηγή αισιοδοξίας. Η ευτυχία πλέον αποτελεί είδος υπο εξαφάνιση και δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό.
Οι άνθρωποι βρίσκουν τόσες λύσεις σε προβλήματα, είναι τόσο εφευρετικοί στ' αλήθεια...κι όμως υστερούν σε κάτι τόσο απλό.
Η ευτυχία, η πολυπόθητη ευτυχία παραμένει άλυτο μυστήριο και τη βιώνουμε μόνον ετεροχρονισμένα...
Εδώ και τώρα, ποτέ και πάντα, τότε και εκεί
ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ...;
Εδώ και τώρα είμαι ευτυχισμένη...
Γιατί άλλο προορίζονται οι άνθρωποι;
Δεν ξέρω και πολλά και το μυαλό μου ελάχιστα κατανοεί...
Σε ζάλισα και σένα.
Ας έχουμε ένα όμορφο παγωμένο βράδυ.
Ξανά
Άλλη μία...
Εδώ και
δεν ξέρω τι σημαινει ευτυχια.δεν ξερω αν ειμαι ευτυχισμενος. ξερω μονο οτι κοιτωντας γυρω μου μπορω ευκολα να εντοπισω τη δυστυχια. υπαρχει πολυς κόσμος που εχει πολυ σοβαρους λογους να ειναι δυστυχισμενος. απο αυτους που δεν εχουν τα αυτονοητα για μενα, την υγεια τους, μέχρι αυτους που πηδανε τα καγκελα στη πατρα για να μπουν σε καποια νταλικα και να ταξιδεψουν λαθραια σε καποια καινουρια γη. όλα αυτα μπορουν πολυ ευκολα να με στεναχωρησουν... αλλα εγω ειμαι αυτη τη στιγμη μπροστα απο μια οθονη 21 ιντσων και εναν υπολογιστη στη ζεστη του σπιτιου μου και πινω τον καφε μου αμπελοφιλοσοφοντας...κατι που καποιοι αλλοι ουτε να φανταστουν πως ειναι μπορουν. τωρα μαλλον σε ζαλισα εγω.
@ αν ακούς, έχεις δίκιο.
Νομίζω πάντως πως το μεγαλύτερο λάθος μας είναι να θεωρούμε δεδομένα αυτά που έχουμε ακόμα και τα πιο απλά και να δυστυχούμε συλλογιζόμενοι αυτά που δεν έχουμε.
Προκειμένου να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω να μένουμε στάσιμοι...η εξέλιξη και το αίσθημα να καταφέρουμε όλο και κάτι παραπάνω ενυπάρχει μέσα μας.
Ωστόσο, αν συνειδητοποιούσαμε αυτά που έχουμε, είτε μας δόθηκαν απλόχερα είτε τα αποκτήσαμε με κόπο και πόνο, τότε ίσως κάτι άλλαζε μέσα μας.
Αν ξέραμε πόσο μικροί είμαστε απέναντι στην απρόβλεπτη θεόρατη ζωή, τότε ίσως να ήμαστε ευτυχισμένοι για κάθε δευτερόλεπτο του ανύπαρκτου χρόνου.
Που πατάμε τα πόδια μας στη γη, που αντικρύζουμε τον μεγάλο ήλιο και το ερωτικό φεγγάρι, που αγαπάμε και σκεφτόμαστε, που παλεύουμε, που ακούμε μουσική και ερωτευόμαστε και τόσα ακόμα...
Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα.
Γιατί η ευτυχία είναι για μας και είναι απλή.
Τώρα σε ξαναζάλισα εγώ.
:)
Παιδιά, η Τανγkουέρα είναι EMO και παριστάνει την λαγουδέρα.
Ξέρετε τί είναι η "λαγουδέρα"; Το τιμόνι της βάρκας, το διάκι κοινώς λεγόμενο. Αντί να γράψει κάτι χαρούμενο, μας εμβάλει στην μαύρη μελαγχολία.
Κάποιος να την στηρίξει...
@ Γνωστέ Άγνωστε κύριε Ερμόλαε Κράκα,
η tanguera δεν θα πει πως στήριξει δεν θέλει,
ούτε θα κάτσει ν'αμυνθεί σαν να 'ταν παιδαρέλι.
Έστω ακόμα να δεχτώ πως έχω μαύρη θλίψη
και τους ανθρώπους μελαγχολώ με ό,τι γραπτό προκύψει
όμως αυτό το πρώτο δεν χωρά μες στο μικρό μυαλό μου
και μεγάλη προσβολή καίει το λογικό μου
μα να πείτε ΕΜΟ!!!
Ε όχι λοιπόν!!!
Τα σχόλια μου είναι μέσα στα λάθη αυτή τη φορά...Λείπουν λέξεις, άλλοτε περισσεύουν...
Αναμφιβόλως φταίνε τα Χριστούγεννα και οι κοινωνικές υποχρεώσεις που συνοδεύονται από αλκόολ και ξενύχτι.
Μέχρι να περάσουν κι αυτά θα έχουμε καταναλώσει μεγάλες πσότητες από δαύτο και σίγουρα θα έχουμε γίνει ρεζίλι...
αν δεν ειμαστε αποφασισμενοι να γινουμε ρεζιλι τοτε τι κανουμε εδω;
καταλαβες; τωρα δε μπορουμε να πουμε μια μαυριλα και κινδυνευουμε να μας πουν emo....το νου σου εσυ.
Η ευ-τυχία συνδέεται τελικά με την τύχη ή όχι...
@ Aν ακούς, καλημέρα.
Είμαστε αποφασισμένοι για όλα κάθε στιγμή της μέρας...έτσι πρέπει να είναι και να ζουν όλοι οι άνθρωποι.
Ανεξάρτητα από την εναγώνια και απελπιστική ανάγκη μας για ασφάλεια...
Αβέβαια και ριψοκίνδυνα πρέπει να ζούμε.
Όσο για το παραπάνω σχόλιο ήτανε πείραγμα, αστειάκι ενός καλού φίλου.
Καλά και ζεστά Χριστούγεννα.
:)
Όσο η σπείρα μεγάλωνε,εσύ επέλεξες να δεις πρώτα τη ρίζα της.Όπου σπείρα βλέπε τυχαία αναπτυσσόμενη δημιουργία.Τυχαία?Και η τύχη διέπεται από νόμους.Προτιμώ να συγκλίνω εκεί για αρχή ώστε όταν φτάσω στην κορυφή της να αντέχει αυτή το βάρος μου και όχι εγώ το δικό της.Με όμοια αρχή,με διαφορετικό σκεπτικό πορευόμαστε.
Βέβαια,εσύ στην έννοια "σπείρα" μπορεί να εννοείς και εγώ δεν ξέρω τι,τουλάχιστον έδωσα εγώ μία σημασία που την αποδέχομαι.Και μου αρκεί.
@ Paraloge, η ευτυχία του εκάστοτε ανθρώπου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την τύχη.
Για μένα η τύχη με την μοίρα είναι σχεδόν έννοιες ταυτόσιμες.
Πιστεύω στο τυχαίο γεγονός που τελικά καθορίζει και διαμορφώνει τη μοίρα μας.
Πιστεύω επίσης σε μεγάλο βαθμό το ρητό που λέει ότι η μοίρα μας είναι ο χαρακτήρας μας.
Κι αν σκεφτείς ότι αυτός ο χαρακτήρας είναι εως ένα βαθμό αποτέλεσμα τυχαίων επιρροών τότε υπάρχει μια σύνδεση.
Πάνω απ' όλα όμως πιστεύω στον άνθρωπο και σ' αυτό που δεν τον αφήνει να κοιμηθεί τα βράδια.
Πιστεύω στη δύναμη του και στον τρόπο που τη διαχειρίζεται.
Έτσι, ίσως να μπορεί κάποιος να τα αλλάξει όλα και να βρει την ευτυχία ακόμα κι αν η τύχη του είναι ανάποδη.
Εν ολίγοις, και πάλι δεν μπορώ να καταλήξω.
@ε-αυτέ,καλώς ήρθες.
Η σπείρα είναι μια οφθαλμαπάτη.
Και οι υποτιθέμενες επιλογές μας μια ψευδαίσθηση.
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι στον κόσμο αυτό.
Για όλους μας ίδια είναι η αρχή και το τέλος ίδιο.
Το μεσοδιάστημα είμαστε.
Και είμαστε έχοντας γνώση της μελλοντικής ανυπαρξίας μας.
Ωστόσο, αυτή η γνώση όσο τραγική κι αν είναι, είναι μεγάλη.
Σε κάνει να διαλέγεις ή τα εύκολα ή τα δύσκολα.
Εσύ τι διαλέγεις;
Ό,τι βλέπεις γύρω σου υπαρκτό είναι.Σχεδόν όλα δεν σου ανήκουν.Ή επέλεξες να μην σου ανήκουν.Αυτά που (συνειδητά) επιλέγω είναι τα μυστήρια κυρίως.Με άλλα λόγια ειναι προσφορότερα αυτά που προκαλούν διέγερση,εγκεφαλική και σωματική.Όλα τα άλλα μου είναι αδιάφορα.
(Άλλο να την φαντάζεσαι την πραγματικότητα και άλλο να την αντιλαμβάνεσαι.Προφανώς τα αποτελέσματα είναι (αν)όμοια)
Σαφώς και δεν έχουμε ελάχιστη γνώση της πραγματικότητας, είτε την φανταζόμαστε είτε την αντιλαμβανόμαστε.
Ίσως ένα ικανοποιητικότερο μέσο προσέγγισής της να είναι μια γόνιμη φαντασία παρά μια οξεία αντίληψη.
Όπως και να έχει όμως η πραγματικότητα υφίσταται ανεξαρτήτως της αδυναμίας μας.
Και μέσα σ' όλα αυτά τι μπορεί να δώσει νόημα στην ύπαρξή μας;
πολυ ομορφα λογια.
σαν να τα ειπες ολα,
οσα ειδα στην ζωη.
χαρηκα που βρηκα τον τοπο αυτον
καλησπερα
Καλησπέρα και σε σένα.
Να 'σαι καλά.
Θα τα λέμε από δω και πέρα. Τελείωσε η δουλειά επιτέλους και λέω να πάω σπίτι για φαγάκι και ξεκούραση.
Καλά Χριστούγεννα εύχομαι.
Η γόνιμη φαντασία πότε θα υπάρξει λοιπόν? Όταν όλα τα πρόσφορα ζωηφόρα μέσα θα έχουν εκλείψει από γύρω σου.Όταν αυτό που θα βλέπεις θα είναι μόνο ο εαυτός σου.(λέω τώρα).Δηλαδή?Όταν θα καλύπτεσαι από ολοκληρωμένες κενότητες(ξαναλέγω εγώ τώρα).Τα αποτελέσματα αυτών που θα ανάγονται? Στο τίποτα.Οι παραισθήσεις μπορούν να σε ωθήσουν σε λήθαργο ακινησίας,μεγίστης αταξίας.
Όσο για το τι μπορεί να δώσει νόημα στην ύπαρξη σου,είναι η ύπαρξή τους.(ξαναείπε αυτός)
Δεν ξέρω αν με πιάνεις,αργότερα που θα είμαι πιωμένος ίσως με καταλάβεις καλύτερα. :-Ρ
σε μια αστραπή
σε μια αγκαλιά
σε ένα φιλί
σε μια φωνή
σε μια εκδρομή
σε ένα tango
Χρόνια καλά, ζωντανά κι ελεύθερα...
@ ε-αυτέ, σε πιάνω όσο μπορεί κανείς να πιάσει κάποιον άλλο.
Όσο μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να καταστήσουμε τις λέξεις άξιες να αντιπροσωπεύσουν αυτό που βλέπουμε, αυτό που εννοούμε, αυτό που θέλουμε να μεταδώσουμε.
Ποιός ορίζει τι?
Και τι ορίζει εμάς?
Η σχετικότητα μάχεται για ακόμα μια φορά την ανάγκη μας για έκφραση
και νόημα στην ύπαρξη μας μπορεί να δώσει το ΕΝΑ.
Καλησπέρα
@ dim juanegro, τι μαλακισμένα ωραία που είναι τούτη η ζωή.
Θέλω να τσιρίξω γι' αυτήν και για μένα που απλά υπάρχω μέσα σ' αυτήν...γιατί όταν την αναλογίζομαι δεν μπορώ να βρω τρόπους να διαχειριστώ τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.
Ένα υδάτινο ηφαίστειο θέλει να εκραγεί μέσα μου.
Χρόνια καλά και σε σένα.
Πρώτα εσύ ορίζεις "εμάς" και έρχονται οι υπόλοιποι για να κόψουν και να ράψουν στα μέτρα τους.Έτσι και αλλιώς,αποδεκτές συμβάσεις είναι.
"ΕΝΑ": Σε συναρπάζουν οι φυσικοί αριθμοί μόνο?
Καλησπέρα και σε σένα
...ένα υδάτινο ηφαίστειο.
Τι υπέροχη έκρηξη!
Την παραμονή ετούτου του χρόνου έλα μια βόλτα απ'την... κρυψώνα μου.
Ένα υδάτινο ηφαίστειο την έχει βαφτίσει, και θα του κάνω σπονδή.
Καλημέρα.
Ρίξε αν θέλεις μία ματιά σε αυτό, με έβαλε σε σκέψεις. Ελπίζω να είσαι καλά.
http://panosz.wordpress.com/2007/12/26/freedom/
Μαρία μου
εύχομαι να περνάς υπέροχα και ακόμα πιο υπέροχα να περάσεις και τις υπόλοιπες εορταστικές ημέρες!
με υγεία, αγάπη και χαμόγελα να σε βρει ο νέος χρόνος!
πολλά πολλά φιλιά
υγ: συγνώμη που αφήνω ασχολίαστη την ανάρτηση. θα επιστρέψω με πρώτη ευκαιρία
@ ε-αυτέ, όσο μεγαλώνω και προχωράω τείνω να συναρπάζομαι από όλο και περισσότερα πράγματα.
Και μην φανταστείς πολύπλοκα πράγματα...ακόμα και από τα πιο απλά, τα πιο συνηθισμένα.Και η αλήθεια είναι πως αυτά είναι και τα πιο δυσνόητα.
Είναι αυτά που δεν ερμηνεύονται και τόσο εύκολα.
Έτσι λοιπόν καμιά φορά νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που κοιτά έκθαμβο τα πάντα και θαμπώνεται από τον κόσμο τριγύρω.
Ο αριθμός ΕΝΑ δεν είναι ιδιαίτερα συναρπαστικός για μένα.
Το μηδέν παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον αναμφίβολα.
Όμως, το ΕΝΑ κουβαλά ουσία, νόημα και ομορφιά.
Το μηδέν εξ' ορισμού ενέχει τίποτα.
Κι επειδή έχω πάψει να ζω άνευ ουσίας προτιμώ το ΕΝΑ.
@ dim juanegro, θα προσπαθήσω να περάσω από την κρυψώνα σου την παραμονή...ελπίζω να μπορέσω.
:)
@ εργαλείο, καλησπέρα.
Χάρηκα που πέρασες.
Εξαιρετικά ενδιαφέρον το κείμενο που μου παρέθεσες.
Διαβάζοντάς το, τι σκέψεις σου δημιουργήθηκαν?
Και τελικά εσύ πιστεύεις πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος αντίληψης της ελευθερίας?
Πολύ περιορισμένος αριθμός αντίληψης για ένα τέτοιο θέμα...
Λοιπόν?
@ Κωνσταντίνε μου, να είσαι καλά για τις ευχές σου.
Ευχαριστώ και ανταποδίδω.
Να περνάς καλά και να φροντίζεις τον εαυτό σου και τους ανθρώπους που αγαπάς.
Μην στεναχωριέσαι για την ανάρτηση...
Ένας καλός και αληθινός λόγος μετρά πάντα περισσότερο από οποιαδήποτε φιλοσοφία και σκέψη.
Πολλά πολλά φιλιά!
Ηρθα κι εγώ να αφήσω τις ευχές μου ... !!
Εύχομαι υγεία, αγάπη, Έρωτα και μακάρι το νέ0 έτος να φέρνει τις μέρες που ονειρεύτηκες...
φιλιά πολλά
_Κυβέλη_
Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου ήταν πολύ όμορφο και μου είπε πράγματα. Με το κείμενο αυτό για την ελευθερία κόλλησα γιατί μου θύμισε την αντίθεση μεταξύ στωικών και επικούριων φιλοσόφων που πάντα με απασχολούσε. Αλλά μάλλον καιρός είναι να ξεκολλήσω με την ηθική φιλοσοφία των αρχαίων και να δω πιο πολύ τι έχουν να μου πουν οι σύγχρονοι. Kαλή χρονιά να έχει.
Καλή χρονιά και χρόνια πολλά!!!
@ κυβέλη δραγούμη, να είσαι καλά...
Καλή χρονιά και από μένα και ό,τι επιθυμείς να γίνει πραγαμτικότητα.
Φιλιά πολλά.
@ paraloge, χρόνια πολλά και σε σένα, καλή χρονιά γεμάτη από αγάπη και χαρά.
Να σαι καλά.
"Για τον Ηράκλειτο ελευθερία σημαίνει αποδοχή της αναγκαιότητας. Διαλέγω αυτό που θέλω σημαίνει αφήνομαι να με οδηγήσουν οι συμπαντικές δυνάμεις, όπως ο λόγος, ο θεός, ο χρόνος, η μοίρα… Άρα ελευθερία και αναγκαιότητα δεν αντιτίθενται, συντίθενται.
Η Ορθοδοξία το βλέπει τελείως διαφορετικά: το πρόσωπο κάνει υπόσταση την ουσία του ελεύθερα, όπως θέλει, άρα δεν έχει καμιά ουσιαστική δέσμευση, λογική εξάρτηση και φυσικό προκαθορισμό. Aυτή είναι η ορθόδοξη αντίληψη για το θεϊκό, άρα και για το ανθρώπινο, αφού ο άνθρωπος έγινε κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν και, παρά την πτώσιν, έχει ως τελικό και ύψιστο σκοπό τη θέωσή του!
Είναι δυο τρόποι για να αντιλαμβανόμαστε την ελευθερία - προφανώς με τις παραλλαγές τους. Υπάρχει τρίτος;"
@ Εργαλείο, παραθέτω το κείμενο προκειμένου να μην μπερδεύομαι και να βγάλω μια άκρη...
Αυτό το κείμενο, λοιπόν, με την πρώτη ματιά μοιάζει να εκρφάζει δύο εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις περί ελευθερίας.
Κι όμως ουσιαστικά εκφράζουν το ίδιο πράγμα. Για να είμαι ακριβέστερη η μία αντίληψη αποτελεί προέκταση της άλλης. Πρόσεξέ το...
Όπως και να 'χει όμως η ελευθερία είναι μία.
Αυτή που αντιλαμβανόμαστε και ορίζουμε εμείς ως ελευθερία.
Και το βασικότερο για μένα είναι να αποτινάξει κανείς τα δεσμά του ίδιου του του εαυτού. Και αυτό ενέχει πολλούς κινδύνους και πολλές δυσκολίες.
Ίσως να πηγαίνω αλλού τη συζήτηση αλλά η γνώμη μου είναι αυτή.
Ο χειρότερος καταπιεστής μας είναι ο εαυτός μας.
Αν αποδεσμευετεί κανείς από δαύτον είναι για μένα ελεύθερος άνθρωπος.
Όσον αφορά στην μελέτη των αρχαίων φιλοσόφων τώρα, σίγουρα μας βοηθούν ώστε να επεκτείνουμε τον τρόπο σκέψης μας και να διαμορφώσουμε τις αντιλήψεις μας.
Ωστόσο, αμφιβάλλω κατά πόσο αυτές οι αντιλήψεις βοηθούν κάποιον στη σημερινή εποχή και κατά πόσο μπορούν να αποτελέσουν ένα "οδηγό ζωής". Αν δεν κάνω λάθος :) τα πράγματα έχουν αλλάξει και εμείς πρέπει να κοιτάμε τα δεδομένα μας προκειμένου να πορευτούμε σ' αυτό το τρελοκομείο που λέγεται ζωή...
Να είσαι καλά.
Χαίρομαι αν έστω και λίγο σε βοήθησε το σχόλιο μου.
Καλή χρονιά και σε σένα.
Μπορειτε να γραφεται μικροτερα
σχολια για να διαβαζονται κιολας?
Τελοςπαντων,πως ηρθα εδω δεν ξερω,
αλλα εχεις πραγματικα ομορφο blog.
@ Stereotype, καλώς ήρθες όπως και αν ήρθες.
Δεν έχεις και άδικο για τα σχόλια. Είναι λίγο μεγάλα αλλά μερικές φορές μπροστά στα όσα θέλουμε να πούμε ίσως να 'ναι και μικρά.
Ωστόσο, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και θα περάσω και εγώ από σένα λίαν συντόμως.
Post a Comment