Ήρθε η ώρα.
Δεν ήταν όμορφα, έχω μάθει εξάλλου να μην λέω ψέματα.
Ήταν άσχημα. Πολύ άσχημα.
Αλλά δεν υπήρχε άλλος δρόμος.
Και αυτός ο δρόμος μου έμαθε πολλά.
Θα προσπαθήσω να μην τον ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.
Χαίρομαι για όλους όσους γνώρισα εδώ μέσα.
Πραγματικά...
Απλώς, φτάνει κάποια στιγμή στη ζωή μας που πρέπει να επιλέξουμε τι θέλουμε
και να κατανοήσουμε εκ βαθέων τι θα μας έκανε πραγματικά ευτυχισμένους.
Ίσως τα ξαναπούμε σε άλλα επίπεδα, σε άλλες διαστάσεις, κάτω από άλλες συνθήκες
ή και τις ίδιες. Ίσως βέβαια να μην τα ξαναπούμε και ποτέ.
Να είμαστε όλοι καλά και κάθε μέρα να γινόμαστε όλο και πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι,
όποιο κι αν είναι το κόστος.
Και κάθε μέρα να είναι μια άλλη μέρα έστω και κάτω από τον ίδιο ουρανό,
έστω και κάτω από τον ίδιο ήλιο.
Γειά μας.
: )
12 comments:
Στην υγειά σου...
Υ.Γ.: Θα επανέλθω.
Αυτό ήταν λοιπόν;
Μια λάμψη φωτός ανάμεσα στο σκοτάδι των σκέψεων μας;
Τώρα αναρωτήθηκα: τι πάει να πει tanguera?
Έψαξα και βρήκα λοιπόν. Να λοιπόν αυτή που μας πρόσφερε το ταξίδι. Αυτή που μας έδειξε μερικά βήματα ταγκό.
Για μας όμως, για μένα, tanguera πάει να πει άλλο πράγμα πλέον. Αναμνήσεις. Κάπου εδώ κοντά.
Και τώρα;
Και τώρα τι;
Τώρα περιμένουμε οι προφητείες να μην επαληθευτούν. Έτσι δεν συμβαίνει συνήθως;
Λένε λοιπόν ότι αυτά που γράφουμε μένουν. Όχι στο χαρτί, ούτε σε ένα blog. Μένουν στην ψυχή μας. Έτσι δεν είναι;
Κι ο δρόμος αυτός που χάραξες με δυσκολία εσύ, ο άσχημος αυτός, χάραξε πορεία που διευκόλυνε όλους τους άλλους. Όλους εμάς. Γιατί οι προβληματισμοί του άλλου, όσο τυραννισμένοι κι αν είναι, σου δίνουν μια σκέψη, μια προσδοκία που σε ανακουφίζει.
Η ευτυχία είναι μια λέξη που ίσως ανακάλυψαν οι άνθρωποι για να περιγράψουν μια στιγμή της ζωής που κανείς δεν θα φτάσει ίσως. Μα κι αν φτάσει πάντα θα σκέφτεται τον δρόμο που χάραξε. Το ταξίδι ε;
Και θα τα ξαναπούμε φυσικά. Γιατί οι δρόμοι αυτοί δε σβήνουν.
Αναμένω λοιπόν. βλέποντας μπρος μου φιγούρες να χορεύουν tanguera. όχι αυτή που ξέρουν όλοι. Αυτή που μας έμαθες να χορεύουμε εδώ μέσα. Σκιές που σου σημαδεύουν το νου και τη σκέψη.
Το ταξίδι είσαι εσύ.
Φιλικά
par...alogos
Να'σαι καλά. Για τα όμορφα που ακούμπησες πάνω στο τραπέζι..
Καλή συνέχεια και ίσως να τα (ξανα)πούμε κάποια στιγμή. Είτε έτσι είτε αλλιώς.
Φιλιά και να σε προσέχεις.
Επανήλθα για να σου πω μονάχα πως απόλαυσα τις λίγες στιγμές που ήσουν η ντάμα μου σε αυτό το tango.
Σου αφιερώνω το φινάλε της τελευταίας μου ανάρτησης και γιατί μου χάρισες την "εικόνα" και γιατί... το κλείσιμο είναι το ήμισυ του παντός.
Φόρτε
Κορώνα
Παύση
Φιλί.
Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή... Καλή αρχή λοιπόν! ;)
να είσαι καλά σε ό,τι αποφασίζεις.
εμείς εδώ θα είμαστε για οτιδήποτε, το ξέρεις.
ακόμα και αν αυτό σου το λέει κάποιος που έχει ακολουθήσει αυτό το "φεύγω..." πολλάκις.
το ξέρεις ότι χαίρομαι που γνωριστήκαμε. να είσαι καλά...
Με συγχωρεις αλλα εγω δεν καταλαβα τιποτα...
που πας?
τι εννοεις φευγεις?
σιγουρα εσυ θα ξερεις αλλα εμενα μου εσφιξε το στομαχι οταν το διαβασα και θα προτιμουσα να ανοιγα τον διακοπτη της χρωματιστης ευγενικης και χαρουμενης,δροσιστικης και χαζης βρυσης που οταν ανοιξεις καθαρισες.
υ.γ. δεν ημουν εκεινος
κι αν έφυγες
μια καλημέρα να σου στείλω
επιθύμησα
κι ίσως να φτάσει μέχρι εκεί.
κατσε κάτω!
Δεν πας πουθενα!
Τώρα που σε χαιρομαστε, εσυ φευγεις;
Δεν το δέχομαι...
Δεν φεύγεις...
Εκτος αν θες ναρθουμε κι εμεις μαζι σου...
Φιλάκια.
stin ygeia sou tanquera loipon,
auto to onoma 8a mou leipdei,
makari na min tonksexaso.
To poio omorfo sta blog!
Kαι εγώ λοιπόν θα σε χαιρετίσω εγκάρδια μίας και σε έχω συνδέσει πολύ με την είσοδό μου στον κόσμο των μπλόγκ. Η απόφασή σου είναι κατανοητή, καλό δρόμο και καλές συνέχειες.
Geia xara.
mporei na ta poume kapou ekei.
shmasia exei h ekfrash.
Post a Comment