Τα χνώτα έκαναν την εμφάνισή τους.Γιατί για να γίνουν τα αόρατα ορατά
χρειάζονται απότομες πτώσεις στις θερμοκρασίες της ζωής.
Διαφορετικά υπολογίζεις τα μάτια για μάτια
και βαφτίζεις το είδωλό σου εαυτό.
Ζήσε απλά ή απλά ζήσε και τότε θα βιώσεις
ολάκερη την χαώδη πολυπλοκότητα του "απλώς ζην".
χρειάζονται απότομες πτώσεις στις θερμοκρασίες της ζωής.
Διαφορετικά υπολογίζεις τα μάτια για μάτια
και βαφτίζεις το είδωλό σου εαυτό.
Ζήσε απλά ή απλά ζήσε και τότε θα βιώσεις
ολάκερη την χαώδη πολυπλοκότητα του "απλώς ζην".
26 comments:
Αυτά που είδες μόνο εσύ.
Είναι "κρύα" η ζωή ε?
@ Ε- αυτέ, δεν ξέρω τι κατανόησες από την ανάρτηση...εδώ καλά καλά δεν ξέρω τι γράφω εγώ, γιατί γράφω, ποιά είμαι, που πάω κτλ κτλ.
Δεν ξέρω το παραμικρό για τη ζωή και τον εαυτό μου, για τους άλλους και σένα τον ίδιο.
Ωστόσο, θα επιχειρήσω να δώσω μιαν απάντηση. Η ζωή δεν είναι "κρύα".
Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο από ζωή. Έτσι, απλά, πεζά, καθημερινά.
Οι "θερμοκρασίες" της ζωής όμως πέφτουν καμιά φορά... ΄
Οι πτώσεις αυτές είναι που σε κινητοποιούν να κλείσεις τα μάτια και να δεις την πολλαπλή χρηστικότητά τους, να κάτσεις στη σιωπή και να ακούσεις τις μουσικές της. Να δεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να διαπιστώσεις πόσο λίγο τον ξέρεις...
Καλησπέρα.
οι πτωσεις της θερμοκρασιας,
σε κανουν να δωσεις νοημα στο
απλο ειναι.
και ετσι το ειναι να γινει κατι αλλο.
κατι πιο πολυ απο το ειναι...
ολα ειναι κατι παραπανω απο το ειναι τους,οταν τα αναφερουμε.
απλά
απαλά, σαγηνευτικά και ήρεμα
σαν αξίωμα, σαν δοξασία, σαν αξία
σαν πεμτουσία, σαν εξουσία, σαν ανοσία
ξέρεις κάτι;
σου προτείνω να ακούσεις ένα τραγούδι, αν δεν το έχεις ακούσει.
Sunday Smile - Beirut
μια παρέλαση απλή σαν την ζωή
κι ένα χαμόγελο γιατί "χωρίς αυτή την σκοτεινιά τα χρόνια μένουν άδεια"...
Στην πτώση της θερμοκρασίας θολώνουν τα τζάμια
και τα δάχτυλα ζωγραφίζουν έργα...
Κοίτα!
@ δεν υπάρχει κάτι για το οποίο τίθεται θέμα, πρώτον θέλω να σου αναφέρω ότι μου αρέσει πολύ το όνομά σου...
Όσον αφορά στο σχόλιο τώρα...
Οι πτώσεις της θερμοκρασίας το μόνο που κάνουν είναι να μας βοηθούν να υποψιαστούμε γι' αυτά που αξίζει να ιδωθούν, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη να αλλάξουμε μάτια, κάνουν τον κόσμο μια σταλιά και τότε θέλουμε φτερά.
Οι πτώσεις, οι ενέργειες, οι επιπτώσεις.
Οι παραμορφώσεις και οι επιμορφώσεις.
Και τόσες άλλες χαζοβιόλες ρίμες.
Τα αόρατα υφίστανται.
Φτάνει να 'χουμε εκείνα τα μάτια να τα δούμε.
Αν το θέλουμε, αν πιστεύουμε, αν το επιθυμούμε...
Το "είναι" πάντα κάπου είναι και μας περιμένει. Θέλει να βρεθούμε μαζί του για να εκπληρώσει και αυτό το "είναι" του...
@ dim, δεν το έχω στα υπ' όψιν αυτό το τραγούδι...
you tube, το ακούω, ευχάριστα, απλά, χαμογελαστά, σαν μελωδία, σαν οπτασία.
Ξέρεις κάτι;
Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω...παρά μόνο ότι σε κείνο το τζάμι θα ζωγράφιζα καμπύλες, ίσως σπείρες ή ακανόνιστα σχήματα.Είδες;
Ποτέ όμως ευθείες...Προσπάθησα με δαύτες αλλά δεν τα κατάφερα.
Απλά, απλές καμπύλες.
Γράφεις πάρα πολύ ωραία.
Το λέω και το εννοώ...
Καλό βράδυ.
Χαίρομαι που σου αρέσει το τραγούδι...
Εμένα με παρασύρει...
Σου "ταχυδρομώ" την καλημέρα μου.
@dim να σαι καλά...
Σου στέλνω το χαμόγελό μου...
:)
πολυ ωραια το κειμενο
tanquera μου
εχουν κατι ομορφο και
ξεχοριστω μεσα τους.
tanguera μου
καλή ημέρα να έχεις και όμορφη εβδομάδα
χάθηκα, χάνομαι και θα χάνομαι συνέχεια.
μου αρέσει που απολογούμε γι'αυτό!
δύσκολο το "απλώς ζην", χαοτικό και πολύπλοκο όπως λες.
αλλά μας είναι αρκετό αυτό το "απλώς"; και αν ζητάμε το κάτι παραπάνω; ακόμα πιο δύσκολο, ακόμα πιο πολύπλοκο...
άλλο να ζεις και άλλο να επιζεις, σου είχα πει θυμάμαι παλιότερα. το λέω και τωρα. γιατί η ζωή χρειάζεται και τις ανόδους και τις πτώσεις της θερμοκρασίας, θέλει και είδωλα πολλαπλά.
πολλά φιλιά
"Τα χνώτα έκαναν την εμφάνιση τους"
Ικανή και αναγκαία συνθήκη η πτώση της θερμοκρασίας.
"Για να γίνουν τα αόρατα ορατά"
Μπρος της αποπνικτηκής ατμόσφαιρας,ξεβράζεις τις έγκλειστες δυσκολίες σου,απλά και μόνο ξεφυσώντας. Αν ήξερες ποια είσαι και που πας,όπως λες,θα τις ξεστόμιζες κιόλας.
Και τί κάνεις εσύ? Αυτά που βλέπεις (τα χνώτα)απλά κάθεσαι και τα θαυμάζεις και τα βαφτίζεις ως "εαυτό".
(λέμε τώρα...)
@ Stereotype, ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Χαίρομαι αν έστω και ένας άνθρωπος βρίσκει όμορφο αυτό που γράφω...
Ειλικρινά, σαν μικρό παιδί.
Όσο χαζό κι αν ακούγεται...
Καλημέρααααα!
@ Κωνσταντίνε μου, να 'σαι καλά...
Καλή εβδομάδα και σε σένα.
Αφού σου αρέσει να απολογείσαι, ελεύθερα... Κανένα πρόβλημα.
Μάλλον ήρθε το γύρισμα του χρόνου.
Φτάνει πια, 23 χρόνια εγώ απολογούμαι δίχως λόγο.
Εδώ είμαι εγώ, βράχος, όποτε θελήσεις μην διστάσεις.
Όσον αφορά τώρα στο σχόλιο της ανάρτησης...νομίζω πως αν κάποιος άνθρωπος χάσει και αυτά που έχει, βρίσκει άλλα που δεν είχε.
Κάπως έτσι λειτούργησαν μέσα μου κάποιες απώλειες που είχα στη ζωή μου. Εκτιμώ πολύ πλέον το να ζω απλά ή απλά να ζω γιατί πίστεψέ με δεν είναι καθόλου εύκολο και απλό!
Είναι γεμάτο περιπέτεια το άγνωστο επόμενο δευτερόλεπτο, η άγνωστη ζωή, ο άνθρωπος που κάθεται και σου γράφει, ο γνωστός άγνωστος που συναντάς στον καθρέφτη σου κάθε πρωί. Και με προκαλεί τόσο πολύ αυτή η σκέψη να συνεχίσω...
Όχι ευτυχώς πλέον δεν επιζώ.
Ζω. Και είναι τόσο ωραία.
Καλή σου μέρα.
@ Ε-αυτέ, ήρθε λοιπόν και η σειρά σου...με τα τόσο εύστοχα και διόλου δύσπεπτα σχόλιά σου...
Αρχικά, αν δεν κάνω λάθος, τις "ξεστομίζω" πάντα με τον δικό μου τρόπο...και καλώς ή κακώς αυτό είμαι καταλληλότερη από σένα να το ξέρω.
Κατά δεύτερον, ποιός σου είπε πως ξέρω ποιά είμαι και που πάω?
Και από την άλλη θεωρείς πως ξέρεις εσύ ποιός είσαι και που πάς?
Όσον αφορά στα χνώτα μου...κανείς δεν ξέρει αν ήταν από το κρύο ή καπνός από ένα τσιγάρο.
Ό,τι κι αν ήταν πάντος ήταν άξια θαυμασμού και άθρησκα για να δεχτούν μυστήρια και βαφτίσεις.(λέμε ή δεν λέμε?
για να ξέρουμε τι λέμε)
Άντε καλημέρα και σε σένα.
:)
Έδωσα μια προσέγγιση σε αυτό που δεν κατανόησες.
Δεν είμαι εγώ,είμαι ο άλλος και τώρα πάω για δουλειά.(για αργότερα δεν προγραμμάτισα κάτι)
(έμαθα πως πάει καιρός που έκοψες το τσιγάρο)
Καλημέρα και πάλι :-)
Ευχαριστώ για την επεξήγηση και συγγνώμη αν έγινα αχώνευτη με την πειρακτική διάθεσή μου...
Με έχει πιάσει να πειράζω τον κόσμο καλοπροαίρετα πάντα.
Καλή σου μέρα και μακάρι να είχα κόψει το τσιγάρο.
Συνέχισε ακάθεκτη το πείραγμα χωρίς τύψεις
Χαίρομαι για το συναινετικό σχόλιο...ε-αυτέ.
Να σαι καλά.
Φιλιά
Σε λιγο θα το κανεις
απλως δεν blog(ην)
tanquera!
(μου αρεσει να το γραφω
κ οποτε το γραφω το λεω)
Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση...
τουλάχιστον έτσι λέω τώρα.
Ωστόσο, το κάθε πράγμα θέλει το χώρο του, τον χρόνο του και τον τρόπο του.
Γιατί αν αρχίζω το απλώς blogην, θα αρχίσει να υστερεί το ζην. Και τίποτα δεν είναι πλέον άξιο να αντικαταστήσει αυτό το τέλεια μυστηριώδες πράγμα που καλείται ζωή.
Όσο για το tanguera γράψε το και πες το όσο θέλεις. Ελεύθερα!
:)
Η αλήθεια είναι ότι ούτε το "ζήσε απλά" ούτε το "απλά ζήσε" με ενδιαφέρουν...
Έχω χάσει το βίωμα;
@ paraloge, το βίωμα, το ζην, η αλήθεια είναι τόσο προσωπικά θέματα που δεν νιώθω σε καμία περίπτωση άξια να σου απαντήσω...
Εσύ τι νιώθεις;
Όσο αφορά τα δικά μου νιώθω ένα τίποτα...
Δεν θα ρωτήσω κάτι παραπάνω...ίσως φανώ αδιάκριτη και δεν το θέλω. Ωστόσο, αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι πως το κάθε πράγμα θέλει το χρόνο του.
Κάθε κύκλος που κλείνει σηματοδοτεί μια καινούρια επαναλαμβανόμενη αρχή.
Μπορεί να πάρει καιρό, μπορεί όμως να είναι και αύριο η μέρα που αυτό το τίποτα θα εξαφανιστεί για να ξεκινήσει κάτι άλλο, ευελπιστούμε κάτι καλύτερο.
Το μόνο που θέλω εγώ για μένα και από μένα είναι να μην φοβάμαι.
Κι εσύ λοιπόν, να μην φοβάσαι και όλα θα γίνουν...
Μπορεί να λέω ασυναρτησίες και να μην είμαι διόλου στα δικά σου πλαίσια. Δεν ξέρω...Βοήθησε αν θέλεις.
:)
Σε αντίθεση θεωρώ τον φόβο ζωτικό στοιχείο της ζωής...
Μπορείς να επιχειρηματολογήσεις?
Post a Comment