
Υπάρχουν στιγμές που δεν σε ικανοποιεί κανένα τραγούδι,
καμιά μελωδία δεν μπορεί να εκφράσει αυτόν τον λαβύρινθο που υπάρχει μέσα σου.
Κανένας στίχος, κανενός ποιήματος δεν μπορεί να σε γιατρέψει.
Υπάρχουν στιγμές που κανένα τσιγάρο δεν σου φαίνεται αρκετά βαρύ
και που οι φίλοι σου φαντάζουν απόμακροι.
Στιγμές που και η σιωπή είναι τόσο θορυβώδης.
Υπάρχουν κάποιες στιγμές, όπως τώρα, που το μόνο που θα ήθελα
είναι να πατήσω ένα delete, τόσο εύκολα όσο το κάνω στον υπολογιστή,
και να ξαναρχίσω από την αρχή.
Τα πάντα.
Όλα.
Ηλίθιες σκέψεις, ανόητες, ανούσιες. Ουτοπίες.
Ε και?
Δικαίωμα στο όνειρο.
1 comment:
ειχα τοσα πολλα ακομα να σου πω σαν να τα κρατουσα μεσα μου καιρο...αλλα μας διεκοψε το χτυπημα της πορτας.ζω ενα ονειρο η μαγια και η ομορφια εχουν καλυψει τα ιχνη μας.
Post a Comment