- Τι έγινε πάλι?
- Πες μου...
- Τι θέλεις να σου πω? Μα καλά τι πλάσμα είσαι εσύ?Αχόρταγο και άπληστο που το μόνο
που ζητάς είναι να καταπίνεις λεγόμενα ανθρώπων και να φτύνεις τις δικές σου σιωπές στα μούτρα τους.Θρασύτατη σιωπή στολισμένη με γλυκά βλέμματα για συγχώρεση.
Δεν έχεις καταλάβει πως αυτό είναι άδικο...
- Δεν μ' ενδιαφέρει. Εγώ ήρθα εδώ για να ακούω, να ακούω και να μην μιλάω.
- Τι θέλεις, λοιπόν?
- Πες μου για το άπειρο.
-"Το άπειρο είναι για τον άνθρωπο
ότι η γλώσσα για τον κωφάλαλο". Εντάξει?
- Εντάξει.
6 comments:
"Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο."
Αϊνστάιν
Αυτό και αν είναι αλήθεια...
Η ανθρώπινη βλακεία είναι άπειρη και το ανεξέλεγκτο μέγεθος αυτής έγκειται στο ότι μεταδίδεται σαν κακιά αρρώστια. Αν σε καταλάβει μια φορά δύσκολο εως απίθανο να την ξεπεράσεις... Γι' αυτό καλό είναι, αν όχι απαραίτητο, να έχουμε τα μάτια ανοιχτά.
- Εν τάξει;
- Ναι, γιατί;
- Μα, αν κάτι δεν είναι σε τάξη, αυτό είναι το σύμπαν. Μια χαοτική εύγευστη σούπα κι εμείς ένα από τα άπειρα -πού να βρεθεί εμπειρία και γνώση σε κοσμικά βρέφη;- συστατικά της...
- Εννοείς ότι το σύμπαν είναι άτακτο;
- Ναι, σα μικρό παιδί του Ιουλίου...
Γι' αυτό με εκνευρίζει το σύμπαν φαίνεται, επειδή πάντα το κυνηγάω κι αυτό μου ξεφεύγει...
Αυτό μπορεί να σου ξεφεύγει, αλλά, πίστεψέ με, εσύ δεν του ξεφεύγεις...
Μου ήρθε φλασιά: πώς τον έλεγαν εκείνο τον δίσκο των Συνήθων Υπόπτων; "Είμαι αυτό που κυνηγάω";
Post a Comment