Thursday, June 28, 2007

Διάλογος 3


- Με συμπαθείς;
- Όχι.
- Γιατί; Αφού η ζωή, δίχως να το καταλάβεις, μπορεί να σε φέρει κάποια στιγμή
στα δικά μου πάθη. Συμπάθα με για την αβέβαιη σιγουριά μου αλλά το μόνο
που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι τούτο. Συμπάθα με γιατί ποτέ δεν
ξέρουμε τι ξημερώνει.

8 comments:

Anonymous said...

Σε ... συμπαθώ μικρή μου...
Όχι απλά δεν ξέρουμε τι μας
ξημερώνει, μα ούτε και τι μας
φέρνει η επόμενη στιγμή ...
Η ανατροπή είναι θέμα δευτερολέπτου,
σε όλα... μα ειδικά στο απόλυτο
του εαυτού μας. Που νομίζει και
θαρρεί πως μπορεί να κλείνει τα πάθη
απ' έξω και με πανάκεια τη λογική
να τα αντιμετωπίζει όλα...
Ευτυχώς όμως η ζωή διδάσκει
κι ας είναι σκληρά αυτά τα
μαθήματα ....

Anonymous said...

Δύσκολο πράγμα η συμπάθεια: αρκεί να αναλογιστούμε ότι η λέξη προέρχεται από το "συμπάσχω" -ποιος θέλει να συμμετέχει στα πάθη και στα παθήματα του άλλου;

tanguera said...

@Αναστασία ευχαριστώ για την απόκριση. Χαίρομαι όταν δισβάζω τέτοια πράγματα και συμφωνώ απολύτως.

@Gazakas αυτό ακριβώς ήθελα να εκφράσω μέσα από το κείμενό μου. Ότι δηλαδή οι άνθρωποι αποφεύγουν να κάνουν πράξη οποιαδήποτε σύνθετη λέξη που εμπεριέχει το "συν". Συμπάθεια, συναίσθηση,συμπόνεια,συνείδηση... και αυτό γιατί είναι δύσκολο για τους εγωιστές ανθρώπους να καταλάβουν τους άλλους ανθρώπους γύρω. Όπως το είπες ποιός θέλει να μετέχει στα πάθη του άλλου?
Ποιός θέλει μπλεξίματα?
Γι' αυτό έχουμε γίνει έτσι...
Άδειοι, ανούσιοι και εφήμεροι.
Γιατί δεν έχουμε τα κότσια να πεθάνουμε για κανέναν. Ο Λειβαδίτης λέει :"Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον
είμαστε κιόλας νεκροί."

Sanjo said...

Καμια φορα οταν εχεις κουραστει δινοντας στους αλλους τρελενεσαι και κοιτας μονο τον εαυτο σου,και πιστεψτε με δεν ειναι καθολου εγωϊστικο...

tanguera said...

Καμιά φορά...;Πολλές φορές.Αμέτρητες φορές...κι άλλες τόσες. Αλλά πως αλλιώς θα αλλάξει αυτός ο κόσμος αν δεν κάνουμε εμείς πρώτοι την αρχή;
Πώς αυτός ο κόσμος θα γίνει καλύτερος; Τώρα θα μου πεις, και πολύ σωστά, γιατί να κάνω εγώ την αρχή; Δεν ξέρω τι να σου πω; Το έχω αναρωτηθεί αμέτρητες φορές...αλλά έχω καταλήξει στο ότι εμείς οι ίδιοι πρέπει να κάνουμε αυτό που θα θέλαμε να μας συμβεί και εμείς οι ίδιοι να μην κάνουμε ότι δεν θέλουμε να μας κάνουν. Είναι δύσκολο αλλά οι δυσκολίες είναι που κάνουν πιο ουσιαστική και μεστή αυτή τη ζωή. Οι δυσκολίες μας φέρνουν πιο κοντά στην αλήθεια. Αλλίμονο αν ήταν η αλήθεια εύκολη υπόθεση...τότε ίσως ο μέσος όρος ζωής μας να είχε μειωθεί στα 20 ή 30 χρόνια.
Κλείνω την λογοδιάρροιά μου με τα λόγια του Γκάντι:
"Εμείς πρέπει να είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο."
και αυτό από μένα με αγάπη :
"Ό,τι δώσεις, αυτό θα πάρεις"
Φιλιά

Del said...

Κι εγώ σε έιπα φιλαράκι από συνήθεια και στο τέλος κατάλαβα πως έκανα μαλακία...
Γυναίκα είναι παιδιά, γυναίκα!

Καλώς ήρθα λοιπόν κι εγώ στο blog σου...

an205 said...

Απορία

Θέλω να είμαι μαζί σου
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου γίνομαι παιδί
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου μπορώ να γελάω
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου είμαι ελεύθερος
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου είναι σαν να πετάω
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου νιώθω ευάλωτος
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου ονειρεύομαι
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου ξέρω γιατί ζω
Γιατί;;;
Επειδή μαζί σου ζω και αναπνέω
Γιατί;;;
Επειδή σ' αγαπώ

tanguera said...

@Del δεν πειράζει και καλώς ήρθες κι εσύ... :)

@Αn205 Πολύ ωραίο. Απλά τα γιατί θα μπορούσαν να συνεχιστούν...επ'άπειρον...
Γιατί λοιπόν την αγαπάς;
Καλώς ήρθες.