Thursday, June 14, 2007

Από το φως στο σκοτάδι και τούμπαλιν

Μπορώ τουλάχιστον να είμαι ευτυχής για ένα πράγμα. Και είμαι.
Τουλάχιστον κάθε μέρα ξημερώνει και
κάθε βράδυ βραδιάζει.
Τουλάχιστον κάθε μέρα έχουμε τον ήλιο και
κάθε βράδυ το φεγγάρι.

2 comments:

Σπύρος said...

Όπως λέμε μετά τον Μεσαίωνα η Αναγέννηση :)

tanguera said...

Κάπως έτσι... Μόνον που αυτή η αέναη αλλαγή μέρας και νύχτας, φως και σκοταδιού θεωρώ ότι είναι μεγάλη πηγή δύναμης και ενέργειας για έναν άνθρωπο γιατί είναι αναπόφευκτα βιωματική. Πάντα θα ξημερώνει μια καινούρια μέρα που θα είναι διαφορετική από την προηγούμενη. Τι καλά!!!
:)