Χθες στην παραλία, απόγευμα...
τελευταία μέρα της έκθεσης βιβλίου και είχε τόσο κόσμο.
Περπατήσαμε τόσο πολύ, κοιτάξαμε άπειρα βιβλία, είδαμε διάφορες εκδόσεις.
Αφού λοιπόν τα πόδια δεν άντεχαν άλλο,
το μυαλό γέμισε με τεράστιο φόρτο πληροφοριών
και το καταναλωτικό αίσθημα έμεινε ανικανοποίητο, μην έχοντας λεφτά να αγοράσουμε τα βιβλία που μας γυάλισαν, είπαμε να ξαποστάσουμε στην παραλία.
Αράξαμε κάτω και κοιτούσαμε τον ήλιο που έλεγε σιγά σιγά να παραχωρήσει την εξέχουσα θέση του στο φεγγάρι.
Ήταν τόσο όμορφα.
Αυτό το χρώμα του ήλιου λίγο πριν σβήσει με γεμίζει με ένα αίσθημα σιγουριάς για τα χρόνια που έρχονται.
Με κάνει να αναστενάζω από προσμονή για ζωή, εμπειρίες και όμορφες διάσπαρτες μικρές χαρές.
Μετά πήραμε λουκουμάδες.
Τι όμορφη που είναι τελικά η ζωή όταν ένας ζεστός λουκουμάς αργοσβήνει στο στόμα σου.
Απλά, τέλεια.
Απλά βιώνεις ολάκερο το αίσθημα της ύπαρξής σου μέσα σε μια στιγμή.
Ανακαλύπτεις όλη τη χαρά του κόσμου ικανοποιώντας μια και μόνο αίσθηση, ικανοποιώντας απλά τη γεύση.
Πολύ μικρό και "ευτελές" αλλά τόσο αληθινό, τόσο απτό, τόσο ανθρώπινο.
Δεν αντέξαμε και πολύ όμως... σμήνος κουνουπιών κατευθύνθηκε προς πάσα κατεύθυνση και γίναμε ψιλο πουά...
Φύγαμε και ακολουθήσαμε τη διαδρομή με πυξίδα τα αυτιά μας. Ακούγαμε τη μουσική.
Κάτι Ινδιάνοι έπαιζαν. Σταθήκαμε. Τους κοίταζα και άκουγα.
"Πολύ θα μου άρεσε να ζω σαν αυτούς" είπα στη φίλη μου.
"Κι εμένα" μου αποκρίθηκε.
Μετά σε ένα μπαράκι ήπιαμε, μετά αλλού ξαναήπιαμε και ξανά...
Καταλήξαμε σε ένα μαγαζί μέσα στις στοές της Αριστοτέλους να μοιραζόμαστε ένα κρασί και να κλαίμε ούτε που ξέρω γιατί.
Στο δρόμο, έχοντας πάρει επιτέλους το δρόμο της επιστροφής, είδαμε έναν άστεγο να κοιμάται στα παγκάκια στην πλατεία.
Κόψαμε ένα τριαντάφυλλο και το αφήσαμε πλάι του.
Ελπίζω να ένιωσε όμορφα όταν θα άνοιξε τα μάτια του.
Ελπίζω να χαμογέλασε έστω και λίγο.
Ελπίζω...κάθε μέρα να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι και κάθε κίνησή μας, κάθε σκέψη και συναίσθημά μας να είναι εμποτισμένο με αγάπη.
Τόσο απλά...ελπίζω.
3 comments:
Σαγηνευτική, όπως πάντα..
Με συγκίνησες αυτο που λέμε πάντα..
Να δίνουμε αγάπη , κάθε λεπτό , κάθε στιγμή πάντα και σε όλους :)
Ευχαριστώ πολύ.
Τις καλησπέρες μου και στους δύο.
:)
Post a Comment