Το "γιατί" με μεγάλα φωτεινά γράμματα

Μια τεράστια αγκαλιά να κρυφτώ μέσα της,
μια αγκαλιά που να μπορεί να αντέξει
και να κλείσει μέσα της όλους τους φόβους μου,
όλα τα γιατί,
όλες τις κυκλοθυμίες και τις αντιφάσεις μου,
όλο τον παραλογισμό μου,
όλη την μελαγχολία
και τις ακατάσχετες αιμορραγίες,
όλο μου το είναι και το φαίνεσθαι.
Μια αγκαλιά να κρυφτώ και να μην βλέπω πια αυτό το διαολεμένα φτιαγμένο
πρόσωπο του κόσμου.
Με κούρασε ο κόσμος.
Γιατί είναι τόσος πολύς και τόσο λίγος ταυτόχρονα,
γιατί είναι τόσο ανεξήγητα απλός και σύνθετος,
γιατί είναι τόσο ίδιος και τόσο διαφορετικός,
γιατί είναι τόσο αντιφατικός
που δεν φτάνουν δυό μάτια να κοιτάνε και να κλαίνε,
δεν φτάνουν δυό χέρια να παλεύουν και να αγκαλιάζουν,
δυό χείλη να μιλούν, να σιωπούν, να φιλούν και να δαγκώνονται,
δεν φτάνει μια καρδιά να χτυπάει, να ραγίζει και να αγαπάει,
δεν φτάνει ένα μυαλό να σκέφτεται και να μην σκέφτεται.