Στερητικό άλφα και λήθη.

Στερητικό άλφα και λήθη.
Αλήθεια.
Είναι μία και δεν ξεχνιέται.
Ενυπάρχει μέσα μας. Υπήρχε από πάντα.
Κάποιοι θέλουν να τη θάψουν και κάποιοι άλλοι να την ξεθάψουν.
Ότι από τα δυο και αν προσπαθούμε να κάνουμε αυτή παραμένει μέσα μας σαν αγκάθι να μας θυμίζει ότι κάθε μας επιλογή έχει ένα κόστος.
Αυτό που πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αν είμαστε έτοιμοι να το πληρώσουμε όσο μεγάλο και αν είναι.
Ε λοιπόν χρειάζομαι ένα φτυάρι. Και ένα μεγάλο πορτοφόλι.
Είναι δύσκολο να πετάς τη μάσκα.


« Χωρίς μάσκες » του Φερνάντο Πεσσόα

….Απόσπασμα 9
Ο ανώτερος ποιητής λέγει ότι πραγματικά αισθάνεται,
Ο μέτριος ποιητής ότι αποφασίζει να αισθανθεί
Κι ο κατώτερος ότι πιστεύει πως πρέπει να αισθανθεί.


…. Απόσπασμα 15
Αυτή η τάση να δημιουργώ γύρω μου έναν άλλο κόσμο,
Όμοιο με τούτον εδώ αλλά κατοικημένο από διαφορετικούς ανθρώπους,
Δεν βγήκε ποτέ από τη φαντασία μου.


…..Απόσπασμα 95
Θα ‘θελα να ήθελα να θέλω τον έρωτα.

….Απόσπασμα 105
Το να ζω με τους άλλους είναι για μένα μαρτύριο.
Και όλοι οι άλλοι υπάρχουν εντός μου.
Ακόμα και μακριά τους είμαι αναγκασμένος να ζω μαζί τους.
Όντας μονάχος, πλήθη με περικυκλώνουν.
Δεν ξέρω πως να ξεφύγω, εκτός πια κι αν ξεφύγω από τον εαυτό μου.

….Απόσπασμα 171
Περνώ τη ζωή μου επανατοποθετώντας τα πάντα – ως πότε;

….Απόσπασμα 181
Υπάρχω μόνο μεταμφιεσμένος.


Ως πότε;
Κουράστηκα να προσπαθώ να βρω απαντήσεις σύμφωνα με τα δεδομένα των άλλων ανθρώπων.
Κουράστηκα να μεταμφιέζομαι για να υπάρχω.
Είναι φοβερά ψυχοφθόρο να πρέπει να ζεις σε ένα κόσμο που δεν είναι πλασμένος στα μέτρα σου.
Και τελικά στο μόνο με το οποίο συμφωνώ με όλα τα παραπάνω είναι ο τίτλος «Χωρίς μάσκες». Και σ’ αυτό πάλι όχι με σιγουριά. Γιατί καλώς ή κακώς όσες επιλογές και αν υπάρχουν στον κόσμο αυτό που ζούμε δεν παύουν να είναι πλασμένες από ανθρώπους που ότι κι αν είναι, ότι κι αν κάνουν στη ζωή τους, τον ίδιο αέρα αναπνέουν.
Κάπου κάποτε ένας μου είπε κάτι που τότε μου φάνηκε εξαιρετικά απλό.
Περνώντας τα χρόνια συνειδητοποίησα, πως παρόλο που οι λέξεις που χρησιμοποίησε ήταν απλές και το νόημα αρκετά ευδιάκριτο και σαφές, ότι είναι πολύ δύσκολο να το δεχτείς στην πράξη.
Αυτός λοιπόν μου είπε:
« Ανεβαίνεις, κατεβαίνεις, πάλι μέσα είσαι ».
Όπου και αν έτυχε να μεγαλώσεις, όσα χρήματα και αν έχεις, όπου κι αν πιστεύεις ή δεν πιστεύεις, ότι κι αν είσαι, όποιες επιλογές και αν έχεις κάνει, πάλι μέσα είσαι. Μέσα σ΄ αυτό που καλείται κόσμος, κοινωνία, ζωή.
Και είναι δύσκολο να το συνειδητοποιείς, πόσο μάλλον να το δεχτείς.

Θέλω να κλείσω με μια αλήθεια :
Αν ήμουν πτώση στη γραμματική θα ήθελα να ήμουν δοτική…αλλά δυστυχώς έχει εξαλειφθεί εδώ και χρόνια. Γιατί είπαμε οι άνθρωποι οτιδήποτε πέφτει σε αχρηστία, τείνουν να το εξοντώνουν.

Επίσης, όσα κι αν μάθω στη ζωή αυτή ημιμαθής θα μείνω.
Οπότε προτιμώ την άγνοια.